İslam Ahengi | Kuran | İbadet | Namaz | Dua

" De ki: Hangi şey şahadetçe en büyüktür? De ki: ( Hak peygamber olduğuma dair) benimle sizin aranızda Allah şahittir. Bu Kur'an bana, kendisiyle sizi ve ulaştığı herkesi uyarman için vahyolundu. Yoksa siz, Allah ile beraber başka tanrılar olduğuna şahitlik mi ediyorsunuz? De ki: " Ben buna şahitlik etmem" " O ancak bir tek Allah'tır, ben sizin ortak koştuğunuz .şeylerden kesinlikle uzağım" de." ( En'âm sûresi, âyet 19 )

Maalesef; son zamanlarda, aziz kitabımız Kur'an'dan ürkme, çekinme, ondan uzak yaşama, uzak kalma furyası alabildiğince çoğalmaya başlamıştır.

Din mahfilinden tutunda, tarikat, cemaat liderleri bunu açık açık dillendirmeye başlamışlar, son sürat, Kuran'ın okunması, anlaşılması ve emirlerinin yaşanmaması için tüm çabalarını, var güçlerini ortaya dökmektedirler!..

Çünkü, ülkemiz ve milletimiz zihninde, bünyesinde gelenekçilik, klasik düşünce ve zihniyet hakimiyeti yaşandığı için, Kur'an'ın okunması, anlaşılması ve yaşanması bu kesimleri fevkalade bir şekilde tedirgin etmektedir!.. Oysa, şu alıntı yazımızda da ifade edildiği gibi:

" Elçi, resul de Kur'an'a muhataptı. Onu anlayıp anlatmak, onunla uyarıp müjdelemek, onunla ceht etmek, onu etkisiz ve eklemesiz iletmekle mükellefti. Bunu da mükemmelen yaptı.
O bize örnek olacak, biz de o örnekliği liyakatimize göre sair insanlara aksettireceğiz. O Kur'an'dan hesaba çekileceğini biliyordu. Biz de ondan hesaba çekileceğiz. .
Bu kitap kendinden geçirmeye değil, kendine getirmeye gelmiştir. Hz. Peygamber de kişileri kendi dinlerinden, ağlarından, algılarından kurtularak kendilerine gelmeye, Kur'an'a dönmeye, ona sarılmaya. ona sığınmaya çağırdı sadece. Kendine de çağırmadı. ' Bana uyun' derken, Allah'a dolayısıyla Kitap'a uyun diyordu.
Dikey irtibatı ancak Kur'an sağlar. Yatayda bu irtibatı elçi tesis eder. Yer ve çağrı olarak pergelin sabit ayağı Medine medeniyetini kuran Kur'an'a odaklanmalıdır.
Ümmileşmek Kur'an'ın yanına eklenen ve ondan eksiltilenlerin farkına varmakla olur ancak. Hz. Peygamberin derdi de davası da buydu. Korunmuş bir kaynak olarak, tek hakikat pınarı olarak, beşer üstü, kulun hilkatine uygun yeğane manifesto olarak Kur'an elimizde çok şükür.
Onunla irtibatı doğru kurduğumuzda ' ben, sen, o' yeniden " Biz" olacağız. Hadislerle Kur'an'ı kıyas edenler bırakın onu, hadise Kur'an'ı nesh ettirenler (!), peygamberi şekle indirgeyenler hangi sünnetten bahsediyorlar, bir daha düşünsünler. Zaten düşünseler bu durumlara düşülmezdi." (iktibas dergisi)

Kur'an ve sünnet ayırımı yapmak, her ilim sahibi, araştıran, okuyan ve yaşayan insana yakışmamaktadır!.. Yalnız, bir kısım hadis adı altında ortalarda dolaşan, Kur'an, akıl ve mantığın kabul edemiyeceği hususları, birilerinin hatırı için kabullenmek de doğru değildir.

Binlerce hadis vardır ki, bu hadisleri aklın ve Kur'an'ın onaylaması, bunlara " uygun"dur demesi mümkün değildir.. Bir kere, aziz peygamberimiz (sav)'in döneminde yazılmayan, tedvin edilmeyen hadisler, bir hayli uzun yıllardan sonra derlenmiş ve yazılmaya başlanmıştır..

Beşinci halife Ömer Bin Abdilazizi (ra) rahmetle ansak da, onu saygı ile selamlasak da, bu demek değildir ki, yazdırmış olduğu hadisler, hiç bir kritiğe vurulamaz diye bir kayıt ve doğru bir düşünce değildir..

Bir kere, Muaviye döneminde ortaya sürülmüş, bilhassa kendisi hakkındaki hadisleri sağlıklı, mütevatir hadis şeklinde algılamamız mümkün değildir. Yine alıntımıza dönecek olursak;

" Sayın Kaplan işe hadislerle başlanacağını, sıranın Kur'ana geleceğini söylüyor! Ama önermeyi tersten kurup doğru sonuca vardığını zannediyor. Zaten hesap Kur'an üzerine: Kur'anı aramızdan çekip almak.

Bunun için de Hz. Peygamberi ve hadislerini işe koştuklarını bilmeyen kalmadı da mesele sahibini mevzusundan ayırmak. Kur'anı hakem ve ölçü kılmak. Yoksa kimsenin Hz. Peygamberi feda etmek, görmezden gelmek, sünnetini es geçmek gibi bir lüksü de yok, haddi de olamaz.

Sapla saman karıştırılmasın yeter. Üstelik peygamberden rol çalıp peygamberliğe soyunanları, peygamberi " postacı" olmaktan kurtaracağız diyerek " robota" dönüştürenleri, bağlamından koparıp ontolojik olarak yanlış yere oturmaya çalışanları da görmemiz gerekiyor.

Bugün üretilen bir yığın " gelenek"le karşı karşıyayız. Evet, hepimiz bir gelenek üzereyiz, lakin bu " ne olsa geçer" anlamına gelmemelidir. Peygamber savunusu adına, onun önüne geçildiğini kimse fark etmiyor.

Çamur atmak en kolay işleri! Bir yaftaladı mı tama. Bir kere " sünnetsiz" dendi mi birçok kapı kapanır. Biş taşla nice kuşlar vurulur. Şeytan dahi " kıs kıs" güler. Birilerine " kıs kıs" demeleri de işin çabası. Ezcümle, "dine karşı din" olgusundan bahsediyoruz. Ali Şeriati'nin aynı isimli kitabı ve Tolstoy'un " Bir Gencin Dramı" adlı kitabındaki " Cehennem Adası" hikayesine acilen ve önemle bakıla" ( iktibas dergisi)

Tüm bu izahlardan anlıyoruz ki, Kur'an'ı sünnetten, sünneti de, Kur'an'dan ayırmak bir kere mümkün değildir. Böyle bir tatbikat cinnettir, deliliktir, akıl dışılıktır.. Ancak,

Sünnet diye diye, doksan dokuzluk tesbihle, eldeki misvakı, ayaktaki şalvarı, baştaki Grek icadı fesi, sünnet zannetmemek gerekir.

Bir kere, sünnet hayata hakim değilse, ilim ve bilime cevap vermiyorsa, günümüz dünyası Müslümanlarının tüm sorunlarını bir hamlede çözmemiş ise, bu da sünnet değildir..

Günümüz dünyasında, camilerimizde, mescidlerimiz de yaşanmakta olan manzara da bu değil midir? Camilerin, orasında, burasında yığın yığın Budist oyuncağı doksan dokuzluk tesbihler bulunmaktadır. Camide namaz kılan, Müslümanlar bu yığınları oraya, buraya fırlatarak sünneti yaşadığını zannetmektedir.

" Sayın Kaplan'ın Martin Luther'in Protestanlaşma adına yaptığını söylediği ve fakat Katoliklik ve Ortodoksluk adına yapılanların hiç anmadan , kilisenin duvarına " artık ben de İncili anlayabileceğim" yazısının yazılmış olmasını, yazısının yazılmış olmasını, bizleri Kur'an'dan ve anlamından sakındırırcasına " cıss" kabilinden sunması akıllara ziyan bir durum.
' Sen kim oluyorsun, ne haddine' diye ekliyor bir de. Ebu Cehil'in, Ebu Leheb'in bedevilerin anladığı Kur'anı-ki kendisi anlaşılsın diye indirildiğini söylüyor- biz anlamayacağız, anlayamayacağız öyle mi?
Anlamadığımız kitaptan niçin sorumlu olalım o zaman? Peygamberin anladığı ve anlattığı da Kur'an'dı. Ashabın anladığı da Kur'an. Keza inanmayanların da anlamadıktan ve fakat işlerine gelmeyen, çarklarını bozan, ağlarını yırtan, ' atalar dini ' vasfındaki uyduruk dinlerini yıkan da Kur'an...
Bunun dışında bir cümle kuran ne amaçla kurduğu kadar, kurduğu cümleden neyin anlaşıldığına da bir baksın önce. Kastından Kur'an aleyhine bir yol olmadığını zannı galip ile düşünüyoruz da sayın Kaplan'ın, istediğini istediği gibi anlayanlar bunu sünnet lehine yorumlarken, algılarken, Kur'an'ın aleyhine bir zan oluşturduklarının, ağ ördüklerinin farkında mıdırlar acaba?
Bizim Temel pire üzerine bir deney, araştırma yapıyormuş. Pirenin bir bacağını kopartmış " zıpla' demiş, pire zıplamış, bunu notlandırmış, sonra ikinci bacak üzerinden aynı işlem ve aynı sonuç. Sonra üçüncü bacak koparılınca zıpla denen pire zıplamayınca alınan not şu: " Üç bacağı koparılan pire duyamaz" Sayın Kaplan'ın ki de o hesap, mesele getirilip nereye bağlanıyor. Bir çuval incir berbat ediliyor." ( iktibas dergisi)

Netice olarak;

Tüm Müslümanlar, hayatlarını, yaşamlarını, aile, çocuk yetiştirme, şura, evlenme, meşveret, miras, takva ve tüm alanlarda, Kur'an ve mütevatir sünneti baz alarak yaşayacaklardır!..

Bunları hayata geçirmek, İslam'ı, dolu dolu yaşamak için, Kur'an ve Sünnet referans alınarak, yeni yeni ictihadlar yapılacak, 21 nci yüzyıl Müslümanlarının tüm sorunları, sıkıntıları bertaraf edilecektir.

Yeter ki, aziz Kur'an, yukarılardan indirilmiş olsun, hayatın tüm alanlarına hitap eder olsun!.. Yoksa, Kur'an yukarılarda asılı dururken, ilim adamlarımız, sadece sünneti baz alarak ictihad yapabilecekler midir?

Demek ki, Kur'an'sız bir İslam alemi, bir insanlık, bir dünya düşünmek mümkün değildir!.. Rabbimiz!.. Milletimize bu hususta akıl, fikir, şuur ihsan buyursun!.. Selam ve dua ile..

" Eğer biz onlara melekleri indirseydik, ölüler de onlarla konuşsaydı ve her şeyi toplayıp karşılarına getirseydik, Allah dilemedikçe yine de inanacak değillerdi; fakat çokları bunu bilmezler." ( En'âm sûresi, âyet 111 )

Sapıklığa dalanların sapmalarına sebep, delillerin azlığı veya yokluğu değildir. Şayet sapıkların dilediği gibi, ölüler dirilse de kendileri ile konuşsa hatta kâinattaki her şey dile gelse ve onları imana çağırsa, yine kabul etmezler. Çünkü kalplerinde fitne, vicdanlarında pas vardır.

Onlar hidayete yönelmedikleri için Allah da hidayete ermelerini dilemez. Kararmış vicdanlarda, kirlenmiş gönüllerde , kin, hased, birbirlerini çekememezlik hakimdir..

Niçin tasavvuf büyükleri; Asr-ı Saadet dönemini değil de, o dönemde yaşanmış tarihi vak'aları değilde, Resulullah (sav)'den üç asır sonra icad edilen, biraz Arapçılık, biraz Türkçülük, biraz Kaman, biraz Şaman, İran karanlık düşünceleri, Hinduizm, Aristo, Yunan hikayeleri, Budist artıkları ile bezenmiş karma, karmaşık bir yapının peşine düşmektedirler?..

Asr-ı saadetin kahramanları hiç bir zaman; akıl ötesi, Kur'an dışı bir yapının içerisine girmemişler, onların hayatlarında ne Hristiyanlık, nede İsrailiyat yer edinememiştir!..

Ama, daha sonraki uyduruk, uydurma icadlarda, İslam ve Kuran'ın aksine, bir hayli oluşum meydana çıkmış, her oluşumun tepesine bir ucube oturarak, aziz İslam'a ve kutsal Kitabımız Kuran'a şekil vermeye çalışmışlardır!..

" Sahih ve bütüncül bir İslam'ın önüne her türlü engeller çıkarılırken, sadece nefis ıslahı ve ayin için yapılan çabalara göz yumulması tasavvufa yönelişin en büyük etkenlerinden değil midir?
İslam'ın egemenliğini amaçlayan bütün faaliyetlere ve kuruluşlara statüko dünyayı zindan etmeye çalışırken, belirli ayinler için devletin başındaki kişilerin özellikle çaba göstermesi bu gerçeği anlatmıyor mu?
En son örneğini Cezayir'de gördüğümüz bu uygulamalar bu hakikati ifade etmeye yeterli değil midir? Cezayir'de İslam devletini kurmaya çalışan Müslümanları toplu halde zindanlara dolduran despot yöneticilerle tarikat şeyhlerinin işbirliği acaba neyin ifadesidir?
Din eğitiminin üretken ve ülkenin ekonomisine maddi bir katkısı olmayan bir eğitim olduğu iddiasını sürekli sakız gibi çiğneyen, ülkenin din adamına bu kadar ihtiyacı yoktur diyerek din eğitimi verilen kurumların varlığına bile tahammül edemeyen bir zihniyetin radyo ve televizyonunda insanları uyuşturan;
Miskinleştiren ve bir lokma bir hırka felsefesini yansıtan tasavvuf müziğine ve tasavvufi motiflere bağrını açması, acaba insanları bu gibi yerlere yöneltmek amacına yönelik değil midir?
İnanıyoruz ki, İslam'ın tam olarak yaşanabildiği ve insanların bundan dolayı birtakım yasaklar ve engellerle karşılaşmadığı bir ortamda kişiler tasavvufa bu kadar yönelmeyecek, dinin yaşanabildiği ve haramlardan korunduğu tek yerler tarikat ve tekkeler olmayacak, ülkenin her yerinde mantar gibi şeyhler ve müridler bitmeyecektir.
Toplumu bir moda gibi saran ve sürekli revaçta tutulan tasavvuf akımının biteceğini ve insanların ona kaymayacaklarını elbette söylemek mümkün değildir.
Çünkü her zaman ve bir toplumda dengeli ve eğri insanlar bulunacak, hak üzere olanlar ve ondan sapanlar olacaktır. Ama İslam'ın net ve tam olarak anlatıldığını, serbestçe yaşandığı ve eğitiminin doğru bir şekilde verildiği bir ortamda elbette tasavvuf modası bu kadar olmayacak ve mensupları küçük azınlıklardan öteye geçemeyecektir." ( Prof. Dr. İ. Sarmış)

Bu noktadan hareketle görüyoruz ki, ülkemiz de, tasavvuf, tarikat düşüncesi, alabildiğince yayılmakta, yerden mantar biter gibi her an, her dem bitmektedir..

Ayaklarında şalvarları, ellerinde üç çeki tespihleri, misvakları, başlarında allı-yeşilli sarıkları ile, kimisinin de ağzında sigarası olduğu halde, şehirlerimizde, en kalabalık meydanlarda, caddelerde, sokaklarda tekkelerine, zaviyelerine gidip gelmektedirler!..

Peki, bu toplandıkları tembelhanelerde ne yapmaktadırlar? Kuran mı öğrenmekteler, hadis mi tahlil etmekteler, fıkıh, hukuk, tefsir, akaid vb. bilgiler mi tahsil etmektedirler?

Hayır!.. Bin kere hayır!..Tüm araştırmalarımıza göre, böylesi tembelhanelerde, Kur'an öğretimi, hadis talimi bulunmamaktadır!.. İlahlaştırılmış, ulaşılmaz hale getirilmiş pirin, şeyhin rızasını kazanmak için her türlü tabasbus, riyakarlık, el aman dilemek revaçtadır!..

Aksi halde, buralara toplanan saf, bilgisiz, masum insanlar, en yakın yoldan nasıl cennete gideceklerdir?.. Şeyhin, pirin eli değil de, eteği, cübbesinin bir kenarı öpülmeli ki, müridan tez zamanda keramete ulaşsın, şeyhin rızasını kazanarak cenneti hak etmiş olsun!..

" Tasavvufa insanların yönelmelerinin önemli sebeplerinden biri olarak bizlere intikal eden tarihi kültür mirasını ve din anlayışını da belirtmeden geçemeyeceğiz
Kur'an ve Sünnet eğitiminin insanları mezhepsiz yapacağı, evliyayı inkar etmeye götüreceği, kerametleri ve şefaati tanımamaya sevkedeceği, kabir ziyaretini yasaklayacağı, oluşmuş bir kültür ve anlayışın tasavvufun yayılmasında çok büyük rolü olduğu muhakkaktır.
Kabirleri kutsallaştıran, ölülerle oturup kalkan, fetihlerin ve zaferlerin rüyalarla tesbit edildiğini söyleyen, hayat gerçeklerinden çok keramet ve olağanüstülüklere inanan toplumda, bir takım insanlara din adına imtiyazlar ve dokunulmazlık tanıyan;
İmamlarını masum saydığı için Şia'yı eleştirdiği halde, tasavvuf meşhurlarına masumiyet giydiren, sultanından vatandaşına kadar tarikata bağlı bulunan, Hakikat-ı Muhammediyye, dinlerin birliği, gavs ( evliyanın en üst derecede olanları), ebdal ( yedi iklimi yöneten yediler) ; evtad ( yeryüzünü yöneten direkler), nukeba ( insanları denetleyip gözeten üçyüzler);
Ve nuceba ( halka yardım eden kırklar) gibi gizli ülke hiyerarşisine inanan, dini keşif ve feyizlere bağlayan, dinin naslarına apaçık aykırı olduğu halde bir tasavvuf ulusunun hatasını eleştirmeyi dine karşı gelmek veya çarpılmaya sebep olarak gören bir din anlayışının egemen olduğu ber toplumda tasavvufa yönelmeyi önlemek elbette güçtür." ( Prof. Dr. İbrahim Sarmış)

Netice olarak;

Bu satırları yazarken, veya bir yerden alıntı yaparken, hiç bir art niyet, kasıtlı davranmayı aklımın kenarından geçirmemekteyim.

Görülen odur ki, ülkemiz ve milletimizin içeresinde bulunduğu kaotik ortam, yanlış tarikat, tasavvuf anlayışını pekala gözler önüne sermekte, aziz milletimizin bundan çok çok ders çıkarmasını istemektedir..

Aşağı-yukarı genelde tüm yazılarımda bahsetmiş olduğum gibi, Feto denilen cinayet şebekesi, tüm iğrençliklerini dobra dobra sergilediği gibi, başka bir zaman, bir başkasının bunları yapmayacağı ne malumdur?

Çünkü, "görünen köy kılavuz istemez" derler, Tarihi süreçte, bu ve benzeri oluşumların yaklaşımlarını okuduk, gördük ve görmeye devam ediyoruz.. Sakalı, aklından büyük olan Cübbeli hazretleri (!) bu tür yanlışları bilir ve şahit olmuştur!..

Son söz olarak şunu demek istiyorum: Kur'an ve İslam dışı, sadece keramete dayalı oluşumlara milletimizin dikkatli olması lazımdır.. Bu oluşumların temelinde, eğitim, öğretim, Kur'an bulunmamaktadır. Yani, ne yapacakları, ne tür bir çirkinlik sergileyeceklerini bilmek mümkün değildir!.. Selam ve dua ile..

" Sana kıyameti, ne zaman gelip çatacağını soruyorlar. De ki: Onun ilmi ancak Rabbimin katındadır. Onun vaktini O'ndan başkası açıklayamaz. O göklere de yere de ağır gelmiştir. O size ansızın gelecektir. Sanki sen onu biliyormuşsun gibi sana soruyorlar. De ki: Onun bilgisi ancak Allah'ın katındadır, ama insanların çoğu bilmezler." ( A'raf sûresi, âyet 187 )

" İnsanlar sana kıyametin zamanını soruyorlar. De ki: Onun bilgisi Allah katındadır. Ne bilirsin, belki de zamanı yakındır. " ( Ahzâb sûresi, âyet 63 )

" Kıyamet gününün bilgisi, O'na havale edilir. O'nun bilgisi dışında hiç bir meyve ( çekirdeği) kabuğunu yarıp çıkamaz, hiç bir dişi gebe kalmaz ve doğurmaz. Allah onlara: Ortaklarım nerede! diye seslendiği gün: Buna dair bizden hiç bir şahit olmadığını sana arzederiz, derler." ( Fussilet sûresi, âyet 47 )

Bu önemli mesele hakkında, her önüne gelen bir yorum yapmakta, okumuşu, okumamışı, bileni, bilmeyeni, cahili, allamesi, din adamı, din adamı olmayanı, şeyhi, müridi, kutbu, aktabı, gavsı vb. hasılı yorumları havalarda uçuşmakta ve böylelikle, kafalar ve zihinler karıştırılarak, içinden çıkılmaz hale getirilmektedir..

Toplumsal bir vak'a karşısında hemen kıyamet öne sürülmekte, depremler olur kıyameti koparırlar, sel hadiseleri olur yine kıyamet kopar, savaşlar çıkar kıyamet, seferberlik olur kıyamet, kıtlık olur kıyamet, ahlaksızlık çoğalır kıyamet, fuhuş alenileşir kıyamet, doğruluk azalır kıyamet, kıtaller olur kıyamet vb. hallerde hemen kıyamete sarılınır ve yeryüzünde hayatı bitirirler!..

Oysa, bu mühim meseleyi Kur'an'a havale etmiş olsaydık, bu kadar yorumlar yapılmaz, insanları ümitsizliğe, bedbinliğe, hayal kırıklığına uğratmamış olurdu. Çünkü, kıyamet ne zaman kopacak sorusu bilinmeyen bir tarihlidir.

" Açık da değildir, zira her şeyden önce, bu rivayetler arasında birtakım giderilemez çelişkiler söz konusudur. Hatta Hz. Peygamber'in Kıyamet'in ne zaman kopacağı sorusuna bu konuda hiç bir bilgisinin olmadığı şeklinde bir cevap verdiğine dair rivayetler bile vardır.
Diğer yandan bu konudaki her bir rivayetin bile birbirinden son derece farklı lafızlarla rivayet edilmiş olması, ortada neyin esas alınacağı konusunda bir belirsizliğe de yol açmaktadır.
Keza kıyamet alametleri olarak bahsedilen pek çok olayın gerçekleşip gerçekleşmediği konusundaki tartışmalar, ihtilaflar ve birbirine zıt görüşler ileri sürülmüş olması da rivayetlerin anlaşılması konusunda açıklık ve kesinlikten söz etmenin ne kadar zor olduğunu açıkça gözler önüne sermektedir.
Öte yandan Kıyamet'in bazıları tarafından küçük Kıyamet-büyük Kıyamet şeklinde ilmi temeli olmayan bir ayrıma tabi tutulmuş olması, benzer şekilde Kıyamet alametlerinin de küçük küçük alametler-büyük alametler şeklinde ayrıma tabi tutulmuş olması , bu rivayet malzemesinin bir yandan kendi arasındaki çelişkilerini;
Diğer yandan da Kur'an ile ters düştüğü gerçeğini, ört bas etmeye yönelik, tatminkâr olmayan çabalar olarak görülmelidir ki, bu çabaların ikna edici olması şöyle dursun, bizzat bu gibi konulara ( mesela Mehdi, Deccal ve Hz. İsa'nın gökten inişi gibi konulara);
Dair son zamanlarda yapılan ilmi araştırmalar, hatta asırlar öncesinde İbn Haldun gibi alimlerin mesela Mehdi ile ilgili hadis rivayetlerinin güvenilmezliğini açıkça ifade etmiş olması, bu gibi hususların İslam'ın öğretisi ile ilgisi olmadığını kabul etmemize de imkân vermektedir." ( Ahir Zaman İlmihali, M. H. Kırbaşoğlu, sayfa 123-124 )

Sanırım; 15 Temmuz 2016 ihtilal denemesinden sonra, Fetö Mehdisinin(!) müridleri yollara düşecekler, ülkemiz içerisinde sesleri çıkmasa da, dünyanın orasında, burasında kalmış kalıntıları vaveyla koparacaklardır..

" Kıyamet koptu" " Mehdi zuhur etti" " Deccal çıktı" " İsa gökten inecek" yalanları ile, örgüt artıklarını teselli ve teşyi edeceklerdir!.. Yazıklar olsun!.. Allah, böylesi çömezlere, kıyamet artıklarına fırsat vermesin!..

" Hep birlikte Allah'ın ipine ( İslâm'a) sımsıkı yapışın; parçalanmayın. Allah'ın size olan nimetini hatırlayın: Hani siz birbirinize düşman kişiler idiniz de O, gönüllerinizi birleştirmişti ve O'nun nimeti sayesinde kardeş kimseler olmuştunuz. Yine siz bir ateş çukurunun tam kenarında iken oradan da sizi O kurtarmıştı. İşte Allah size âyetlerini böyle açıklar ki doğru yolu bulasınız." ( Âl-i İmrân sûresi, âyet 103 )

Yüce Allah'a sonsuz hamdü sena, O'nun son Resulü Hz. Muhammed (sav)'e salatü selamlar olsun ki, ümmeti Muhammed; Kur'an'ın emirleri doğrultusunda birleşmiş, dayanışma içerisine girmiş , birbirlerine kenetlenmiş, perçinlenmiş ve kardeş olmuşlardır..

Her türlü ayrılık, gayrılık, çekişme, çatışma, zıtlık hüsnü kabul görmemiştir!.. Resulullah (sav)'in, on yıllık Medine hayatında bu güzelliği görüyor, Evs'in, Hazrec'in ve diğerlerinin nasıl kardeş olduklarını daima hatırlıyoruz.

" İyilik , yüzlerinizi doğu ve batı tarafına çevirmeniz değildir. Asıl iyilik, o kimsenin yaptığıdır ki, Allah'a, ahiret gününe, meleklere, kitaplara, peygamberlere inanır. ( Allah'ın rızasını gözeterek) yakınlara, yetimlere, yoksullara, yolda kalmışlara, dilenenlere ve kölelere sevdiği maldan harcar, namaz kılar, zekât verir. Antlaşma yaptığı zaman sözlerini yerine getirir. Sıkıntı, hastalık ve savaş zamanlarında sabreder. İşte doğru olanlar, bu vasıfları taşıyanlardır. Müttakîler ancak onlardır." ( Bakara sûresi, âyet 177 )

Uzun bir aradan sonra, "İslam Ahengi" isimli siteme yazı yazmaya başlamış bulunuyorum.. Allah, kolaylıklar ihsan buyursun. Her türlü hurafeden, eklektik şeylerden, çarpıtmadan, şaşırtmadan uzak eylesin!..

Bilindiği ve yaşandığı üzere, millet olarak, zor ve güç dönemeçlerden geçmekteyiz!.. Bunun sebebi de, yıllardan beri arzettiğimiz gibi, dillendirdiğimiz gibi, Resulullah (sav)'i, kulluktan çıkarmalar, onun beşer üstü bir varlık olduğundan, kainatı onun yüzü suyu sebebiyle yaratıldığından dillendirmelerden olduğu gün gibi aşikar hale gelmiştir.

Yüce İslam'ın şartlarını beş, imanın şartlarının altı diye sayılara boğarak, daraltılmış bir İslam öne sürülmüş ve iddia edilmektedir. Bunu fırsat bilen bir kısım uyanıklar, Mehdi ve Mesih geçinenlerde, kendilerini insanüstü varlık olarak lanse ederek, Mehdi olduklarını kitlelerin yüzüne karşı dillendirmişlerdir.

Sözün burasında, çok çok saygı duymuş olduğum, kıymetli hocamız Prof. Dr. M. Hayri Kırbaşoğlu hocamızın yazmış olduğu müthiş bir kitap olan " Ahir Zaman İlmihali" eserinden mevzu ile alakalı bir bölümü konuma alarak devam etmek istiyorum:

".. Kelime-i Şehadet'in son kısmına, " enne Muhammeden Abduhu ve Rasuluh"a gelince, burada da amaç sadece bir tesbitte bulunmak değildir. Hele Rasûlullah'ı övmek, yüceltmek, şahsını kutsallaştırmak, faziletlerini sayıp dökmek, Rasûlullah sevgisinden dem vurmak , şefaatine nail olma peşinde koşmak, ona (sas) bol bol salavat getirmek, onun babalarının, atalarının kız olsun çocuklarının isimlerini, hane halkının, eşlerinin adlarını ezberlemek hiç değildir.

Bu sözün söylenmesindeki amaç, tasavvuf ehlinin yaptığı gibi yerlerin-göklerin, denizlerin, ırmakların, bitkilerin, hayvanların ve insanların, kısacası, her şeyin kendisinden yaratıldığını iddia ettikleri Hakikat-ıı Muhammediyye'den dem vurmak ya da Nur-ı Muhammedi'ye inanmak da değildir, ya da mevlid kandillerini kutlamak da değildir.

Kısacası Hz. Peygamber'in (sas.) şahsını ön plana çıkarıp onun Allah'ın bir kulu olduğunu unutmak, Hz. Ebu Bekir'in " Kim Muhammed'e kulluk ediyor idiyse, bilsin ki o ölmüştür, ama kim Allah'a kulluk ediyor idiyse, yine bilsin ki o ölmeyen diridir" sözünü unutmak değildir.

" Enne Muhammeden abduhu ve Rasûluh" sözünü söylemekteki gaye bunların hiçbiri değildir, hatta bunların çoğunun dinde yeri bile yoktur. Peki, bu sözün söylenmesi ne anlama gelmektedir? Her şeyden önce bu söz, Hz. Peygamber'in vahiy geleneğinin son halkasını temsil etmesi sebebiyle, artık insanoğluna yeni bir vahiy gelmeyeceği anlamına gelir.

Yeni vahiy gelmeyecek olması ise, insanlığın aklının olgunluğa eriştiği ve aklı sayesinde vahyin kendisine sunduğu gerçekleri anlama, yorumlama ve hayata uygulamaya ehil ve kadir olduğu anlamına gelir.

Bu durumda, aklın yetersizliğini iddia etmek ve buna bağlı olarak rabbani hakikatlerin ancak keşif ve ilham, kalp gözü veya gökten gelecek diğer ilahi yardımlar sayesinde doğrudan idrak edilebileceği iddiası da, insanların akıllarını ipotek altına almaya amaçlayan batıl bir iddiadır, bu ipotek sayesinde onları istismar etme, sömürme ve egemen güçlerin kuklası haline getirme projesinin bir parçasıdır.

İnsanoğlunun artık bugüne kadar gelen vahiylerin ışığında kendi yolunu kendi aklı ile çizmesinin mümkün oluşu, aynı zamanda hurafe, büyü, sihir, fal ve kehanetlere de yer olmadığı anlamına gelir.

Keza bu durum, cahilliğin, okuma-yazma bilmemenin, zannın, taklidin, şüphenin, şaşkınlığın, kararsızlığın sona erdirilmesi anlamına da gelir. Zira, artık akıl, vahyin hakikatleri ışığında gerçeğe ulaşabilir, kesin kararlar verebilir, meseleleri çözebilir, yeni keşiflerde bulunabilir, yeni şeyler icat edebilir ve yaratıcı düşünceyi aktif olarak kullanabilir. " ( Ahir Zaman İlmihali, Prof. Dr. M. H. Kırbaşoğlu, sayfa 34 )

Hakikaten, günümüz dünyasında İslam'ın emirleri, Resulullah (sav)'i tanıma, emirlerini idrak etme durumları daraltılmış, tüm bunların yerine , şunun-bunun sözleri, hikayeleri, ermişlikleri, kerametleri lanse edilmiştir..

Mevlid proğramları da buna dahildir.. Çünkü, o merasimlerde Rasulullah (sav) anlatılmamakta, sadece ve sadece Süleyman Çelebi'nin tahayyülatı ifade edilmekte ve böylece kitlelerde, güzel sesli hocaların savt ve sedaları ile kandırılmaktadır.

Onun içindir ki, günümüz dünyasında, milletimizin başına bela olmuş Feto ve benzeri oluşumlar durup dururken oluşmamış, nice senelerin, zamanların ürünü olarak palazlanmışlardır..

Düşünmeliyiz ki, Feto örgütü, askere sızmış, polisi abluka içerisine almış, Milli Eğitimi dejenere etmiş, hatta, Diyanet İşleri Başkanlığı'nı bile kendi emel ve arzularına alet etmiştir..

Netice olarak;

Yazımı sonlandırmadan önce şu gerçekleri ifade etmek istiyorum: Tüm bu negatif oluşumlar; bir kaç senenin, vaktin ürünü değildir!..

Bir kere, Osmanlı devleti bir kaç yıl içerisinde çökmemiş, bilakis, uzun asırların birikimi neticesinde, uyuşmuş beyinlerin, kula kulluk yapan serserilerin, asker kaçkınlarının neticesinde tüm düvellerin hücumuna maruz kalmışızdır.

Osmanlı döneminde Şeyh Bedrettin safsataları var idi!.. Selçuklu devrinde Hasan Sabbah'lar bulunmakta ve yığın yığın insan katletmekte idi!.. Bu günde aynısı yaşanmaktadır!..

15 Temmuz 2016 olayları bu mes'elenin canlı şahididir!.. Şeyh Bedrettin ile, Hasan Sabah ile, Feto arasındaki fark nedir? Sanırım bunlar ve benzeri serseriler arasında bir fark bulunmamaktadır.. Hasan Sabbah'da dini kullandı, Şeyh Bedrettin sapığı da dini kullanarak meşhur oldu, Feto da aynısını tatbik ederek, bu gün, CİA'ye alet olmuş durumdadır. Dolayısıyla;

Ülkemiz de, kim kimdir? Hangi cemaat nedir, neye hizmet etmektedir? Gayeleri nedir, amaçları nedir diye araştırılma, soruşturma, arama, tarama zamanı gelmiştir. " Hz. Muhammed için kurban" toplayanların gayeleri de bilinmelidir.. Bu maddi meblağların nereye, hangi kaynağa gitmekte, bunun hesabının yapılması zamanı gelmiştir ve geçmektedir!.. Selam ve dua ile..

"De ki: Şüphesiz benim namazım, kurbanım, hayatım ve ölümüm hepsi âlemlerin Rabbi Allah içindir." (En'âm sûresi, âyet 162)

Ayeti kerime de, Kurban olarak anlamlandırılan " nüsük" kelimesi, bazı müfessirlere göre ibadet olarak açıklanmıştır.

Konuma, her zaman iftiharla yad ettiğimiz, üstadımız, büyük şairimiz, iman insanı merhum Akif'in bir şiiri ile başlamak istiyorum. O müthiş insan, bir ömür boyu hurafe ile, şirkle, uyduruk şeylerle mücadele etmiş, vefatına kadar da bu kutsal yoldan bir milim ayrılmamış bir kahramandır!.. Kabri nur dolsun!..

"Senden önce de hangi memlekete uyarıcı göndermişsek mutlaka oranın varlıklıları: Babalarımızı bir din üzerinde bulduk, biz de onların izlerine uyarız, derlerdi." (Zuhruf sûresi, âyet 23)

Tevbe edelim

" Çünkü onlar yeryüzünde büyüklük taslıyor ve kötü tuzaklar kuruyorlardı. Halbuki kişi kazdığı kuyuya kendi düşer. Onlar öncekilerin kanunundan ( onlara uygulanandan ) başkasını mı bekliyorlar? Allah'ın kanununda asla bir değişme bulamazsın, Allah'ın kanununda kesinlikle bir sapma da bulamazsın." ( Fâtır sûresi, âyet 43 )

"Andolsun, cehennem için cinlerden ve insanlardan çok sayıda kişi yarattık (hazırladık). Kalpleri vardır kavrayıp-anlamazlar, gözleri vardır bununla görmezler, kulakları vardır bununla işitmezler. Bunlar hayvanlar gibidir, hatta daha aşağılıktırlar. İşte bunlar gafil olanlardır." (Araf sûresi, âyet 179)

"Ey iman edenler! Eğer Allah'tan korkarsanız O, size iyi ile kötüyü ayırdedecek bir anlayış verir, suçlarınızı örter ve sizi bağışlar. Çünkü Allah büyük lütuf sahibidir. " (Enfâl sûresi, âyet 29)

Doğrudan doğruya Kur'an'dan alıp ilhamı,
Asrın idrakine, söyletmeliyiz İslam'ı.